Page content
Na jaren thuis te zijn geweest voor haar drie zoons, wilde Sylvia weer aan het werk. Terug naar kantoor bleek niets voor haar. Een toevallige ontmoeting bracht haar op een ander spoor: de kinderopvang. Ze solliciteerde bij Bink en begon aan de bbl-opleiding. Inmiddels werkt ze met veel plezier op de bso én begeleidt ze zelf nieuwe bbl-studenten.
Als ik over mijn werk praat, ga ik vanzelf glunderen.
Je hoeft het niet alleen te doen.
Weer leren was best spannend
Na jaren thuis begon Sylvia aan de bbl-opleiding. Werken en leren tegelijk vond ze in het begin pittig. “Opeens kreeg ik weer Nederlands, Engels en allerlei opdrachten. Daar was ik best onzeker over. Gelukkig kon ik altijd terecht bij mijn medestudenten, werkbegeleider en collega’s.” Juist die begeleiding hielp haar om door te zetten. “Mijn collega’s maakten echt het verschil. Als ik iets niet wist, kon ik het altijd vragen. Dat is nog steeds zo. We werken in een klein team en bespreken veel met elkaar. Als er iets gebeurt, staan we er samen.”
Iedereen brengt iets anders mee
Iedere bbl-student brengt eigen ideeën en talenten mee. De één organiseert makkelijk, terwijl de ander sportactiviteiten of toneelstukjes bedenkt.
“Onze huidige student kent veel leuke spellen die ik nog niet kende. Dan denk ik: deze houden we erin! Zij leert van ons, maar wij leren ook van haar.”
Dat samenwerken ziet Sylvia ook terug in de dagelijkse opvang. “Geen middag is hetzelfde. Juist als er onverwacht iets gebeurt, merk je hoe fijn het is dat je elkaar kent en vertrouwt. We kijken naar elkaar om en pakken het samen op.”
Ik bewaar alle tekeningen die ik van kinderen krijg.
Een vertrouwde plek voor kinderen
Het mooiste aan haar werk vindt Sylvia de band die ze met kinderen opbouwt. “Ik wil een rustpunt voor ze zijn. Als er iets is, komen ze naar je toe. Dat vertrouwen vind ik heel waardevol.”
Sylvia bewaart alle tekeningen die ze van kinderen krijgt in een map. “Het is inmiddels een enorme map. Kinderen weten ook dat ik ze bewaar en maken dan speciaal tekeningen voor mij.” Een bijzonder moment had ze tijdens de vakantie: ““Een meisje kwam naar mij toe met een trommeltje. Daarin zat een grote koek die ze thuis speciaal voor mij had gebakken. Dat ze thuis aan mij had gedacht, vond ik zó mooi.”
Soms heeft een kind tijd nodig om zich thuis te voelen. Dan zoekt Sylvia samen met haar collega’s naar wat helpt. “Als een kind dan uiteindelijk ontspannen binnenkomt of een ouder vertelt dat het zo fijn gaat, weet je waarvoor je het doet.”
Gewoon proberen
Toen Sylvia aan de opleiding begon, wist ze nog niet precies wat het werk haar zou brengen. Nu praat ze er vol enthousiasme over.
“Ga er met een open blik in. Neem je enthousiasme en je talenten mee. Je hoeft nog niet alles te kunnen. Je leert op school, op de vestiging en vooral van elkaar. Als je ergens niet uitkomt, doe je het samen.”
