Mara werkt in de invalpoule van Bink. Naast haar Pabo-studie begon ze met invallen, vooral om werkervaring op te doen. Inmiddels is ze afgestudeerd en werkt ze bewust met een nul-urencontract. “De ene week werk ik vier dagen, de andere week één dag. En soms even helemaal niet. Dat is precies wat nu bij me past.”
Het is zó fijn dat je kunt zeggen: deze maand werk ik veel, daarna even niks.
Hoewel Mara uiteindelijk voor de klas wil staan, heeft ze geen haast. “Ik ben heel blij met mijn opleiding, maar ik wil nu nog veel reizen. En als het kan festivals meepakken. Dan is het zó fijn dat je gewoon kunt zeggen: deze maand werk ik veel, daarna even niks.”
Dat maakt werken in de invalpoule ideaal. “Je trekt letterlijk aan het eind van de dag de deur dicht. Geen overdracht met ouders, geen extra taken. Gewoon klaar. Dat geeft rust.”
Werken als invaller klinkt misschien spannend, maar dat viel Mara mee. “Het enige spannende is aanbellen en zeggen: ‘Hoi, ik ben Mara, ik kom vandaag invallen.’ Maar zodra je binnen bent, zijn mensen blij dat je er bent. Echt.”
Collega’s nemen de tijd om dingen uit te leggen. “Ze laten zien waar alles ligt, wie waar slaapt en wat belangrijk is om te weten. En als je zegt dat je het dagritme nog niet kent, helpen ze je gewoon. Dat voelt heel fijn.”
Zodra je bij een vestiging bent, zijn mensen zo blij dat je er bent. Je voelt je ontzettend gewaardeerd!
Dat Mara bij Bink terechtkwam, was geen toeval. Haar moeder werkt ook bij Bink en vertelde haar dat je al naast je studie kunt werken in de kinderopvang. “Dat wist ik zelf helemaal niet. Ik dacht dat je eerst een pedagogisch diploma moest hebben.”
Volgens Mara is het ideaal te combineren en luisteren de planners echt naar wat jij wilt. “Ik heb aangegeven dat ik graag op babygroepen sta. Daar houden ze rekening mee. En als ik een vestiging leuk vind en ik kan werken, dan proberen ze me daar te plaatsen.”
En uren maken? Dat lukt. “Er is eigenlijk altijd werk. Als je zegt dat je vier dagen kunt werken, dan krijg je die meestal ook.”