Page content
Ruim 25 jaar geleden begon Iris bij Bink. Eerst via een uitzendbureau, daarna in vaste dienst. “Ik rolde de kinderopvang in en wist meteen: dit is het,” vertelt ze. “Hier maak je echt deel uit van het leven van een kind.” Ze werkte eerder in de zorg, maar op het kinderdagverblijf viel alles op zijn plek.
Je zorgt niet alleen. Je voedt mee op. Samen met ouders. Dat maakt dit werk zo bijzonder.
Vertrouwen zit in de kleine momenten
Voor Iris is vertrouwen de basis. Ze herinnert zich kinderen die het in het begin spannend vonden. Of kinderen die de taal nog niet spraken. “Dan investeer je. Je laat zien: het is veilig hier. Je mag op schoot. Je mag boos zijn. Je mag verdrietig zijn.” Ze ziet hoe dat werkt.
'Op een gegeven moment komt een kind zelf met de vraag of het bij je mag zitten. Dan weet je: dit zit goed.'
Ook lastige momenten horen erbij. 'Als het druk wordt en ik merk dat het me even te veel wordt, dan benoem ik dat.' Ze lacht. 'Kinderen begrijpen veel meer dan je denkt.'
Werken en familie op één plek
Bij Avonturijn staat alles met elkaar in verbinding. Het kinderdagverblijf, de bso en de school zitten in één gebouw. En heel bijzonder de drie kleinkinderen van Iris komen ook hier.
Haar kleindochter zit op een groep naast haar op het kinderdagverblijf en haar twee kleinzoons boven op de bso. “We zien elkaar even bij het hek, we zwaaien of geven een knuffel.” Ze is er nuchter over. “Op de groep ben ik gewoon aan het werk. Dat blijft gescheiden. Maar het maakt het gebouw wel extra vertrouwd.”
Dat het vertrouwd is, is wel bijzonder. Voor haar kleinkinderen, maar ook voor andere kinderen. “Als iets voor hen vertrouwd voelt, voelen anderen dat ook.”
Samen sterk in het team
Iris werkt al jaren in een hecht team. “We weten wat we aan elkaar hebben. Als iemand geen goede dag heeft, trekken we elkaar erdoorheen.” Die verbondenheid voelt ze ook met andere groepen en met de bso.
“De grotere kinderen helpen soms bij activiteiten met de jongere kinderen. Voorlezen, samen iets doen. Dat is mooi om te zien.”
Voor Iris zit het geluk in kleine momenten. Een tekening. Een knuffel. Een kind dat zich durft te laten zien. “Dan weet je: je betekent iets. En dat blijft.”
Ik heb het hier ontzettend naar mijn zin! Iris ziet kinderen groter worden én soms jaren later weer terugkeren als stagiair of collega. 'Dan denk ik: ja, dit is waarom ik dit werk doe.
