Skip to main content
Banner Bink collega vertelt

Hans en Luka

Vader en dochter op bso Mirakel

Als Hans en Luka over hun werk praten, spat het plezier ervan af. Ze werken allebei op bso Mirakel. Vader en dochter, ieder met een eigen rol, maar duidelijk met dezelfde liefde voor kinderen.

Met kinderen werken voelt vertrouwd

Voor Hans voelde de stap naar de buitenschoolse opvang heel logisch. In het begin van zijn loopbaan stond hij voor de klas en werkte later in het bedrijfsleven. “Maar het werken met kinderen vind ik het allerleukst,” vertelt hij.

De bso past perfect. Met oudere kinderen kun je echt contact maken, grapjes maken en samen dingen beleven.

Dat zien de kinderen ook. Als Hans binnenkomt, klinkt zijn naam vaak al door de ruimte. “Ze vragen hoe oud ik ben, of ik opa ben. Dat maakt niet uit,” lacht hij. “Het contact is gewoon open en gezellig.”

Luka herkent dat meteen. “Mijn vader is heel speels. Hij doet echt mee.” Ze herinnert zich een moment waarop dat haar ineens raakte. “Ik kwam één keer binnen en zag mijn vader op de grond zitten met allemaal kinderen om hem heen, gitaar erbij,” zegt Luka. “Ik dacht alleen maar: dit is zó leuk om te zien.”

Veiligheid en vertrouwen

Wat hen verbindt, is hun manier van werken. Kinderen laten voelen dat ze zichzelf mogen zijn. “Als kinderen zich veilig voelen, durven ze met alles te komen,” zegt Luka. “Soms met iets grappigs, soms met iets heel persoonlijks. Dat vertrouwen vind ik bijzonder.”

Dat ziet ze ook terug in gesprekken met ouders. Een moeder zei eens tegen haar: ‘Hij is echt jouw maatje.’ “Dat iemand dat zo zegt, vind ik heel waardevol,” vertelt Luka. “Dan weet je dat een kind zich gezien voelt. Dat hij bij mij rust vindt, ook als het even niet lukt.”

Ook Hans herkent dat gevoel. Hij herinnert zich een meisje dat tijdens het buitenspelen zijn hand pakte en zei: “Ik hou van jou.” “Dat raakt me,” zegt hij. “Dat soort momenten zeggen alles.”

Hans en Luka - Bink

Samen plezier maken

Hans staat bekend om zijn speelse manier van werken. Tikkertje, stoeien, zangspelletjes of gewoon iets verzinnen met wat er ligt. “Je moet het kind in jezelf niet kwijtraken,” zegt hij. “Als je zelf plezier hebt, voelen kinderen dat meteen.”

Luka groeide daarmee op. “Mijn vader was altijd bezig met spelletjes verzinnen. Met een bal, een hoepel of gewoon iets wat er lag. Dat doe ik nu op de bso ook. Soms ontstaat er uit niets een heel spel.”

Samen organiseerden ze ook Gluren bij de Buren. Kinderen traden op voor ouders en buurtgenoten. “Ze verzonnen alles zelf,” vertelt Hans. “Dansjes, muziek, presenteren."

Dat ouders achteraf zeiden: ‘Ik had nooit gedacht dat mijn kind dit durfde,’ vond ik misschien wel het mooiste.

Vader en dochter op de werkvloer

Elkaar tegenkomen op het werk voelt heel normaal. “Daar zijn we gewoon collega’s,” zegt Luka. “Geen vader-dochtergedoe.” Hans vult aan: “We kennen elkaar goed en vullen elkaar aan. Dat werkt ontspannen.” Thuis gaat het soms nog over werk. 

We begrijpen elkaars wereld. Dat maakt het leuk!
Luka - Bink

Reizen én ergens echt thuis zijn

Voor Luka was het belangrijk dat haar werk te combineren is met haar liefde voor reizen. “Na mijn studie wilde ik werken, maar ik wist ook: ik wil blijven ontdekken. Reizen hoort bij mij.” Die wens besprak ze vanaf het begin open bij Bink. “Die ruimte voelde ik meteen. Er werd niet raar van opgekeken, maar juist meegedacht.” 

Tegelijk merkte ze dat het werk haar meer bracht dan ze vooraf had verwacht. “Ik voelde me hier snel verbonden. Met de kinderen, met collega’s, met de vestiging. Daardoor ga je ook niet snel weg. Je bént hier.”

Je merkt het aan alles: betrokken collega’s , vertrouwen en ruimte om jezelf te zijn. Dat maakt dat je hier blijft

Op de bso werken ook iets voor jou?

Wil jij, net als Hans en Luka, werken op een plek waar plezier en vertrouwen hand in hand gaan? Waar je samen met collega’s elke dag het verschil maakt voor kinderen? Dan past Bink misschien ook bij jou.

Hans - Bink